Herbata

Słowo herbata pochodzi z języka łacińskiego („herba”), co znaczyło zioło. Herbata jest napojem z ususzonych liści drzewa lub krzewu o takiej samej nazwie z rodzaju kamelia, który jest wiecznie zielony i pochodzi z Azji. To właśnie na kontynencie azjatyckim zaczęto po raz pierwszy pić napar z herbacianych liści. Pierwsze podania i legendy, które mówią o piciu herbaty pochodzą z Chin już z XXVIII wieku p.n.e.! Pierwsze zapiski natomiast z XVIII wieku p.n.e. Poza Chinami herbata zaczęła swoją ekspansję na początku IX wieku n.e., natomiast do Europy dotarła dopiero w XVI wieku. 

Herbata jest napojem o bardzo bogatej tradycji, a jej rodzajów i możliwości przyrządzania jest tak wiele, ile kultur, w których się pojawiła. Najbardziej znane rodzaje herbat to: czarna (gatunki to np.: assam, yunnan, ceylon), zielona (gatunki to np.: longjing, grunpowder, sencha), czerwona (czyli pu-erh), biała (jest najdroższa), oraz oolong (poddawana krótkiej fermentacji herbata z całych liści – czerwona lub żółta). Istnieją również herbaty aromatyzowane, czyli liście którejś z herbat: czarnej, zielonej, czerwonej albo oolong z dodatkiem suszonych płatków kwiatów lub owoców (czy też esencji owocowych). Herbatę można klasyfikować według stopnia rozdrobnienia liści, ich wielkości, a także miejsca uprawy (rejonu). 

Parzenie herbaty trwa od trzech do siedmiu minut w zależności od jej rodzaju i gatunku. Również temperatura wody użyta do naparu jest różna i waha się od 60°C przy parzeniu herbaty zielonej do 100°C przy herbacie czarnej czy pu-erh.